اين مقاله به قلم " فردريك بانتينگ " جراح كانادايي و دستيارش "چارلز بست" نگاشته شده بود.

تا پيش از كشف انسولين ، تغذيه بيمار مبتلا به ديابت"گرسنگي" بود زيرا هر ماده غذايي مورد استفاده حاوي مقداري قند است و افراد از خوردن منع مي‌شدند.

قسمت زياد غذايي كه مصرف مي‌شود توسط شيره‌هاي گوارش به قند ساده‌اي به نام گلوكز تبديل‌مي‌شود. به دنبال خوردن غذا و هضم آن، گلوكز وارد گردش خون مي‌گردد تا جهت رشد و توليد انرژي در دسترس سلولهاي بدن قرار گيرد.

انسولين هورموني‌است كه‌توسط لوزالمعده‌توليد مي‌شود. اين‌هورمون (انسولين) به دنبال خوردن غذا، به‌طور خودكار توسط لوزالمعده به‌گردش خون ترشح مي‌شود.